>>فرم اشتراک<<

  RSS  

فرمانرو: جانوران
 
شاخه: طنابداران
 
رده: پستانداران
 
راسته: پریمات ها
 
خانواده: داوبنتونیده ها
 
گونه: D. madagascariensis

آی - آی نوعی لمور بومی ماداگاسکار است که در سواحل شرقی این جزیره زندگی می کند. این جاندار همانند جوندگان دندان های بلندی دارد و جایگاه بوم شناختی آن نیز همانند دارکوب می باشد. آی - آی بزرگترین پریمات شب بیدار است و بخاطر روش غیر معمولش برای یافتن غذا از بقیه متمایز می گردد. این حیوان در ابتدا به تنه ی درختان ضربه ی آهسته ای می زند و بعد از پیدا کردن جایی مناسب با دندان آن قسمت را جویده و با انگشت میانه درازش آن غذا که می تواند لارو حشرات یا چیز دیگری باشد را بیرون می کشد.

آی - آی ها تنها جنس از خانواده ی داوبنتنیده ها می باشند و این جاندار تنها گونه باقی مانده از آن جنس است و گونه ی دیگر که ( Daubentonia robusta ) نام دارد، حدود ۱۰۰۰ سال پیش منقرض شده است. 

آی - آی در جنگل های بارانی واقع در ماداگاسکار زندگی می کند، این جاندار حدود ۲.۵ کیلوگرم ( ۵.۵ پوند ) وزن دارد این در حالی است که وزن جنس ماده آنها تفاوت چندانی با نرها ندارد و حدود ۵.۴ کیلوگرم ( ۵.۳ پوند ) می باشد. تنها را فهمیدن جنسیت آنها اندام های جنسی و وزنشان است زیرا این موجود هیچ رفتار دیگری مبتنی بر تعیین جنسیت خود نشان نمی دهد. اندازه تنه آنها ۳۰ تا ۳۷ سانتی متر ( ۱۲ تا ۱۵ اینچ ) است و دارای دمی با طول ۴۴ تا ۵۳ سانتی متر ( ۱۷ تا ۲۱ اینچ ) می باشند. 

آی - آی بالغ سیاه یا قهوه ای تیره است که یک پوشش سفید رنگ در قسمت گردنش دارد. دم آن پر پشت و شبیه سنجاب است، دندان های ان بزرگند و در طول زندگی اش رشد می کنند، و پوزه ی آن نیز همانند راکون هاست. 

این جاندار نیم ساعت قبل از غروب آفتاب یا ۳ ساعت بعد از آن شروع به جستجوی غذا می کند و ۸۰ ٪ شب را به این کار می پردازد به گونه ای که آنها هر شب حدود ۴ کیلومتر ( ۲.۵ مایل ) در بین درختان حرکت می کنند. غذای آنها معمولا آجیل است ولی لارو، میوه، شهد گل، دانه ی میوه و قارچ نیز می خورد.

منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Aye-aye

با تشکر از: جوان بیولوژی

تمساح هندی ( Gavialis gangeticus )، یکی از دو گونه ی باقی مانده از خانواده ی گاویالیده هاست، خانواده گاویالیده ها به عنوان گروهی از خزندگان تمساح مانند که دارای فکی بلند و باریک می باشند، شناخته می شوند. گونه تمساح هندی شدیدا در معرض خطر انقراض قرار دارد. همچنین این گونه یکی از طویل ترین نوع تمساح ها شناخته می شود.

طول متوسط این گونه بین ۳.۶ تا ۴.۵ متر ( ۱۲.۲ تا ۱۵.۵ فوت ) است، و حداکثر اندازه ای که برای این گونه گزارش شده است طولی به اندازه ی ۵ متر ( ۱۶.۵ فوت ) و وزنی برابر با ۶۸۰ کیلوگرم ( ۱۵۰۰ پوند ) می باشد، البته این در صورتی است که در صد سال پیش این تمساح در اندزه های ۶.۵ تا ۷ متری نیز یافت می شدند.

ساختمان عضلانی موجود در پای تمساح هندی به گونه ای است که قادر نیست تنه خود را از روی زمین بلند کند تا بتواند به سرعت راه برود. این نوع تمساح فقط قادر است که بدن خود را روی زمین بکشاند البته در مواقع ضرورت می تواند این کار را با سرعت نیز انجام دهد. در هنگام شنا کردن در آب این موجود سریع ترین نوع تمساح در جهان است، ساختار پا، دم بزرگ و فک باریک آن عوامل تسریع در حرکت آنهاست.

نوزادان تمساح هندی از حشرات، لارو ها و قورباغه های کوچک تغذیه می کنند این در حالی است، افراد بالغ این گونه معمولا ماهی و در بعضی از مواقع از لاشه ی حیوانات مرده تغذیه می کنند.

این موجود چندین سال پیش در بوتان، بنگلادش، هند، میانمار و پاکستان یافت می شد که تعداد اندکی از آنها فقط هند و نپال باقی مانده اند. البته طی کاوش های اخیر در ایران محققان به طور غیر قابل باوری تعدادی از این گونه را در نواحی جیرفت پیدا کرده اند.

منبع : http://en.wikipedia.org/wiki/Gharial

          http://www.sciencemag.org/cgi/content/summary/304/5674/1096b?ck=nck

با تشکر از: جوان بیولوژی

قورباغه شيشه ای ( Hyalinobatrachium valerioi )، موجودی بسيار کوچک است. در زمان بلوغ طول بدن جنس نر از ۱۹.۵ تا ۲۴ ميلي متر و طول بدن جنس ماده از ۲۴.۵ تا ۲۶ ميلی متر در تغيير است. در تصوير زير جنس ماده قورباغه ی بالايی و جنس نر قورباغه ی پايينی می باشد.

اين قورباغه از آن جهت شيشه ای ناميده شده است که سطح شکمی آن شفاف است، قلب آنها به رنگ قرمز قابل مشاهده است ولی لوله گوارشی، پريکارد و کبد توسط پوسته ای سفيد رنگ و گوانينی پوشانده شده اند. البته سطح پشتی آنها شفاف نيست و سبز رنگ می باشد. اين قورباغه در سطح پشتی خود خال های بزرگ زرد رنگ و دانه هاي کوچک سياه رنگی هم دارند. اين موجود سر و پوزه بزرگی دارد که هم از نمای نيمرخ و هم از بالا قابل مشاهده است. چشم ها دارای عنبيه طلائی هستند و خيلی برجسته نيستند، پرده صماخ آنها فرقی با ديگر گونه ها نمي کند، ديسک های ديجيتالی در آنها مشاهده می شود، اولين انگشت از انگشت بعدی بلند تر است و بين آنها پرده ای وجود دارد.

اين گونه قورباغه را می توان در کلمبيا، کاستا ريکا، اکواودور و پاناما يافت.

هر جنس نر برای خود يک قلمرو دارد که هرگاه قورباغه ی نری وارد قلمرو ديگری شد، قورباغه صاحب قلمرو با جير جير کردن سعی بر بيرون راندن قورباغه مزاحم می شود، ولی اگر موفق به بيرون راندن آن نشد با او به مبارزه رفته و از قلمرو خود دفاع می کند.

منبع: http://amphibiaweb.org/cgi-bin/amphib_query?query_src=aw_search_index&table=amphib&special=one_record&where-genus=Hyalinobatrachium&where-species=valerioi

با تشکر از: جوان بیولوژی

حباب ماهی ( Psychrolutes marcidus ) بی شک یکی از زشت ترین و منزجرترین موجودات ساکن آبهاست. این نوع ماهی ها در قسمت های عمیق و دور از سواحل قاره استرالیا و تاسمانی زندگی می کنند.

به خاطر عدم دسترسی به محل زندگی آنها، این نوع ماهی ها به ندرت توسط انسان مشاهده می گردند. حباب ماهی ها در اعماق اقیانوس ها یافت می شوند، به طوری که فشار آب در آنجا چندین بار بیشتر از سطح آب است، معمولا در این عمق از آب کیسه ی هوای ماهی ها به خوبی عمل نمی کند. گوشت این نوع ماهی ها مانند توده ی ژلاتینی است که این ماده چگالی کمتری نسبت به آب دارد. و این خصوصیت منحصر به فرد به حباب ماهی ها این اجازه را می دهد که بدون صرف انرژی نزدیک به کف اقیانوس ها شناور باشند.

کمبود نسبی ماهیچه در حباب ماهی ها نه تنها برای آنها زیان آور نیست بلکه مفید نیز می باشد زیرا آنها را قادر می سازد تا به راحتی موجوداتی که در جلوی آن معلقند را ببلعد.

اما این ماهی ها گهگاهی به دام صیادان ماهی می افتند.

منبع: http://www.thejump.net/id/blobfish.htm

           http://filaman.ifm-geomar.de/Summary/SpeciesSummary.php?id=14347

با تشکر از: جوان بیولوژی

میمون دماغ دراز ( Nasalis larvatus )، میمونی با رنگ قهوه ای متمایل به قرمز است که معمولا روی درختان یافت می شود. این میمون تنها گونه جنس ( Nasalis ) است. 

خصوصیت منحصر به فرد این گونه از میمون ها این است که جنسیت نر آنها دارای دماغ بزرگ و درازی هستند و هنوز دلیل روشنی برای این خصیصه وجود ندارد، ولی نظریه های مبنی بر بزرگ بودن دماغ این میمون ها داده شده است، یکی از این فرضیه این است که شاید بزرگی دماغشان برای انتخاب جفت موثر است. و جنس ماده ی این گونه از میمونها نر هایی که دارای دماغ بزرگ تری هستند را به بقیه ترجیح می دهند، که این اتفاق باعث شده است نر ها با دماغ بزرگتر با گذشت زمان افزایش بیابند.

در این گونه، نر ها بسیار بزرگتر از ماده ها هستند، طول آنها به ۷۲ سانتی متر ( ۲۸ اینچ ) و وزنشان بیش از ۲۴ کیلوگرم ( ۵۳ پوند ) و طول دم آنها بیش از ۷۵ سانتی متر است، این در حالی است که جنس ماده حاوی طولی بیش از ۶۰ سانتی متر و وزنی بیش از ۱۲ کیلو گرم ( ۲۶ پوند ) می باشد.

همچنین میمون دماغ دراز شکم بزرگی دارد که ناشی از نوع غذایی است که می خورند. دستگاه گوارش این میمون ها به قسمتهای مختلف و فلور روده ی مشخص تقسیم شده است، که به هضم برگ ها کمک می کند. این گونه فرایند های گوارشی گاز زیادی تولید می کنند و باعث می شود که شکم این میمون ها بیش از پیش بزرگ شود. اثر جانبی این نوع دستگاه گوارش بی نظیر این است که این گونه میمون ها بر خلاف میمون های دیگر قادر به هضم کردن میوه های رسیده نیستند. رژیم غذایی این گونه عمدتا حاوی میوه ها، دانه ها و برگ هاست.

این نوع میمون ها جز گونه های در خطر انقراض می باشند.

منبع : http://smackamack.wordpress.com/2009/04/22/animal-of-the-week-nasalis-larvatus-long-nosed-monkey

          http://en.wikipedia.org/wiki/Proboscis_Monkey

با تشکر از: جوان بیولوژی